evime geri geldim ben.O kadar zamandan sonra değişen hiçbirşey yok...Annem ve babam bugün benim gelmem şerefime hemen sabah kavga ettiler,değişen hiçbirşey yok aynı meseleler hep... Annemle babamın boşanma lafları ve kavgaları aklıma geldikçe çorbaya damlayan gözyaşları aklıma geliyor...Skik bilinçaltı! sana bu iğrenç anıları hemen silmeni emrediyorum!!!!! "acıtasyon" yapmak istemiyorum bebeğim fakat her pazar böyle olurdu işte...Büyüdükçe takmamayı öğreniyorsun, büyüdükçe "bakın boşanırsanız kimse benim yanımda yaşayamaz, buna göre düşünün kararınızı verin" demeyi öğreniyorsun ve çorbamı içebiliyorum ama içten içe nefretle doluyorum...Lanet olsun onlar yüzünden mutsuz,yalnız bir insanım düşüncesine saplanıyorum...Bunları aşmam benim hayat ödevim biliyorum,yoksa hep mutsuz kalıcam, aştığımı düşünüyordum fakat bu eve gelince gelip saplandığın çukur aynı...Yarın burdan gitmek istiyorum!!!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder