maşaallaaaa

yaşlanmak zor birşey...Yaşlılığı yaşamak ise daha zor. Mina Urgan'ın kitabında okuduğum gibi, herkesin ölümünü görüyorsun.90 yaşında koca bir kız tanıyorum. Cadıların, çıfıtların en önde gideni,kulakları duymuyor, yürürken zorlanıyor amaa herkesi parmağında oynatırken söylenmeye devam ediyor, "eğer azrail şimdi gelse hemen canımı vereceğim, çok yaşamak ne kötü!" ona böyle söylememesi gerektiğini söylüyorum, Allahın verdiği ömre karışamayacağını,böyle yaparak kendini ve beni üzdüğünü söylüyorum ama bir yandan da hak veriyorum. Bütün arkadaşları ölmüş, bütün kardeşleri ölmüş,60 senelik kocası ölmüş ve öldüğü için onu affedememiş...Severek konuşacağı kimse kalmamış hayatta,koca kurt benim gibi çakallara maskara olmuş artık... Torununun çocuğunu görmüş ama bebeği kucağına alamayacak kadar güçsüz...Tanrının bir laneti mi bu diyorum.Ve kafamdan düşünceler geçmeye devam ediyor,kendimin her şekilde lanetli olduğumu düşünüyorum eğer genlerim ona çektiyse önümde 65 yıl var ama ona değil de öteki tarafa çektiyse sadece 10 yıl...Düşünmeyi bırakıp ufak bir şaka yapıyorum koca kıza, gülüyoruz ve ona güldüğü zaman çok güzel olduğunu söylüyorum :)